นักเรียนหอพัก เรียนรู้การใช้ชีวิต

“นักเรียนหอพัก เรียนรู้การใช้ชีวิต” บริเวณที่เป็นภูเขา ใน จังหวัด พะเยา ทางภาคเหนือของไทย ชนกลุ่มน้อย อาศัยอยู่บนภูเขา เขตชนบท ของอำเภอ ปง พวกเราได้สร้างหอพักนักเรียนสันติ เพื่อให้นักเรียนที่บ้านอยู่ห่างไกลจากโรงเรียน ที่หอพักแห่งนี้มีนักเรียนพักอยู่ทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้อง 33 คน ไม่ใช่เพียงนักเรียนชาวม้งอาศัยอยู่เท่านั้น นักเรียนหอพักที่นี่ต้องตื่นเช้า ประมาณตี 4 พวกเขาต้องไปจ่ายตลาด เพื่อประกอบอาหารเช้าและเย็น หลังจากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็จะออกกำลังกายและเมื่อทานข้าวเช้าเสร็จ ทุกคนก็ตระเตรียมแต่งตัวและเดินไปโรงเรียน ซึ่งใช้เวลาประมาณ 10 นาที เพราะหอพักอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก กิจวัตรประจำวันของทุกคนที่นี่จะมีหน้าที่รับผิดชอบผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป เช่น ปรุงอาหาร ทำความสะอาด ให้อาหารไก่และหมู สำหรับอาหารที่ใช้เลี้ยงสัตว์ส่วนหนึ่งมาจากเศษผักที่ใช้ในการปรุงอาหารและจากที่นักเรียนรับประทานเหลือ ข้างๆหอพักนักเรียนมีทุ่งนาเพื่อปลูกข้าวและทำแปลงเกษตรกรรมสำหรับเลี้ยงดูตัวเอง นักเรียนทุกคนรู้สึกว่าที่หอพักเปรียบเสมือนบ้านของตัวเอง เพราะในหอพักส่วนใหญ่เป็นนักเรียนชาวม้งอาศัยอยู่ ในพื้นที่ชนบท หมู่บ้านชาวม้งไม่มีโรงเรียนมัธยมต้น โรงเรียนห่างไกลจากหมู่บ้าน การเดินทางไปเรียนนั้นมีความยากลำบากต้องผ่านเส้นทางภูเขาสูงชัน จึงไม่สามารถไปกลับได้ และนอกจากนั้นหมู่บ้านพวกเขายังไม่มีไฟฟ้าใช้ พวกเด็กๆเอาน้ำที่ใช้ดื่มมาเลี้ยงสัตว์ เราได้เห็นปัญหาของพวกเด็กๆที่หมู่บ้านในถิ่นทุรกันดาร เด็กๆเหล่านี้จึงเป็นพลังสำคัญ แต่ละครอบครัวมีสมาชิกประมาณ 8 ถึง 10 คน ซึ่งเป็นปกติของเด็กผู้หญิงอายุ 15 -16 ปี จะแต่งงานแล้ว ไม่ต่ำกว่าครึ่งของเด็กๆที่อยู่บริเวณที่ราบ มีโอกาสไปโรงเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลาย ภาษาและวัฒนธรรมมีความแตกต่างกับเด็กๆที่อยู่ในถิ่นทุระกันดารจึงเป็นปัญหาใหญ่ ปัญหาเหล่านี้เป็นช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจน นักเรียนหอพักจะเอาชนะปัญหาเหล่านี้ ถ้าเป็นนักเรียนหอพักจะได้รับทุนการศึกษา ค่าเล่าเรียน และค่าอาหาร ซึ่งพวกเด็กๆในหอพักใช้ชีวิตเหมือนพี่น้องบ้านเดียวกัน ทำให้พวกเขาได้เรียนรู้ชีวิตความเป็นอยู่ เด็กๆที่หอพักจะนั่งทำการบ้านจนดึก พวกรุ่นพี่ที่จบไปแล้วที่เคยอาศัยหอพักจึงเป็นความหวังและความภาคภูมิใจของหอพัก 19 ปี ตั้งแต่การก่อตั้งหอพักสันติ มีเด็กจบมาแล้ว 280 คน ในปีที่ผ่านมา นักเรียนหอพักได้เข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัย ประมาณ 70% โดยได้รับทุนการศึกษา นักเรียนหลายคนสอบเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก็มี ส่วนใหญ่หลังจากเรียนจบจะประกอบอาชีพครู พยาบาล พนักงานธนาคารและล่ามภาษาญี่ปุ่น เป็นต้น การเรียนรู้จากการอาศัยความอดทนเป็นพื้นฐานและการปฏิบัติตนเป็นผลลัพธ์ที่สำคัญในการพยายามตั้งใจเรียนอย่างทุ่มเท เพื่อที่จะเอาชนะความยากจน การเลือกปฏิบัติและอคติต่อชนกลุ่มน้อย การ์รัน อายุ 43 ปี ผู้ประสานงานโครงการที่หอพัก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยด้วยความลำบาก เขาเป็นชาวม้ง เขากล่าวว่า “จะส่งเสริมให้เกิดการช่วยเหลือซึ่งกันและกันในด้านจิตใจ การใช้ชีวิต การใช้ชีวิตอย่างอิสระ และต้องขัดเกลาจิตใจในเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและความภูมิใจของชาติให้กับเด็กๆ”
บทความ โดย Mr.Katsumasa Yagisawa, Asia Regional Director/สมาคมอาสาสมัครสันติ SVA และ ที่ปรึกษา มูลนิธิสิกขาเอเชีย นสพ.Yomiuri วันที่ 28 สิงหาคม 2015
10364220_1140215516004647_307839511368091902_n

11202803_1626093597644459_1924792045345443381_n

11220927_1626093050977847_9165813606669527183_n

11242064_1622306854689800_2718692392969747132_n

11742673_1622303164690169_1634283802540047421_n

11755923_1622301731356979_5331373232820068621_n

11870780_1626093410977811_2166591245081942571_n

11953266_1632457227008096_905871008409575084_n

DSC_0002

DSC_0005-1024x678

DSC_0070-1024x678

รูปภาพ01

รูปภาพ1