สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อนางสาวน่อปุยเก่ ชื่อเล่น “ปุ้มปุ้ย” ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
ดิฉันเติบโตมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจน ชีวิตเต็มไปด้วยข้อจำกัดหลายอย่าง แต่ดิฉันไม่เคยคิดว่าสิ่งเหล่านั้นจะเป็นเหตุผลให้หยุดเดินตามความฝัน ตั้งแต่เด็ก ดิฉันเชื่อเสมอว่า แม้ต้นทุนชีวิตของเราจะน้อยกว่าคนอื่น แต่หากเราตั้งใจและไม่ยอมแพ้ เราก็สามารถสร้างอนาคตที่ดีให้กับตัวเองได้
อุปสรรคสำคัญในชีวิตของดิฉัน คือการที่ยังไม่มีสัญชาติไทย จนถึงทุกวันนี้ การไม่มีสัญชาติไทยทำให้ดิฉันต้องเผชิญกับข้อจำกัดหลายด้าน ทั้งในเรื่องสิทธิ สวัสดิการ และโอกาสในชีวิต หลายสิ่งที่คนทั่วไปอาจมองว่าเป็นเรื่องธรรมดา กลับเป็นเรื่องที่ดิฉันต้องพยายามมากกว่าคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงสิทธิบางอย่าง การติดต่อหน่วยงานต่าง ๆ หรือแม้แต่การเข้ารับบริการบางด้าน
สิ่งที่ทำให้ดิฉันรู้สึกเสียดายมากที่สุด คือการพลาดโอกาสเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยนในต่างประเทศ ทั้งที่เป็นความฝันของดิฉันในฐานะนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษ ดิฉันอยากออกไปเรียนรู้ภาษา วัฒนธรรม และประสบการณ์ใหม่ ๆ แต่ด้วยข้อจำกัดด้านสถานะทางกฎหมาย ทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมโครงการนั้นได้ แม้จะเสียใจ แต่ดิฉันก็เลือกที่จะไม่ยอมแพ้ และเชื่อว่าสักวันหนึ่ง เมื่อได้รับสัญชาติไทย ประตูแห่งโอกาสจะเปิดกว้างมากขึ้น
ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของดิฉันมีอยู่สองอย่าง คือ การได้เรียนในมหาวิทยาลัยและ การได้รับสัญชาติไทย วันนี้ความฝันข้อแรกกำลังเป็นจริง เพราะดิฉันมีโอกาสได้ศึกษาในมหาวิทยาลัยตามที่ตั้งใจ ส่วนความฝันอีกข้อ ดิฉันยังคงเฝ้ารอด้วยความหวัง และเชื่อว่าสักวันหนึ่งจะเป็นจริงเช่นกัน
ตลอดเส้นทางการศึกษา ดิฉันได้รับทุนการศึกษาจาก (มูลนิธิสิขาเอเชีย)ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จนถึงปัจจุบัน ทุนการศึกษานี้ไม่ใช่เพียงความช่วยเหลือด้านค่าใช้จ่าย แต่เป็นโอกาสที่เปลี่ยนชีวิตของเด็กคนหนึ่ง ทำให้ดิฉันได้เรียนหนังสือ ได้ก้าวเดินตามความฝัน และมีกำลังใจที่จะสู้ต่อในวันที่รู้สึกเหนื่อยและท้อ
ทุกครั้งที่มองย้อนกลับไป ดิฉันรู้สึกซาบซึ้งในความเมตตาของผู้สนับสนุนทุนการศึกษาทุกท่าน เพราะหากไม่มีโอกาสที่ทุกท่านมอบให้ ดิฉันคงเดินมาได้ไม่ไกลถึงวันนี้ ความช่วยเหลือของทุกท่านไม่ได้เป็นเพียงทุนการศึกษา แต่เป็นความหวัง เป็นกำลังใจ และเป็นแรงผลักดันที่ทำให้ดิฉันเชื่อว่าความฝันของเด็กคนหนึ่งสามารถเป็นจริงได้
ดิฉันสัญญากับตัวเองว่าจะตั้งใจเรียน พัฒนาตัวเอง ขยัน อดทน และไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค เพื่อให้สมกับโอกาสที่ได้รับ และเมื่อวันหนึ่งดิฉันสามารถยืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง มีหน้าที่การงานที่มั่นคง ดิฉันอยากตอบแทนผู้มีพระคุณทุกคน และส่งต่อโอกาสให้กับเด็กที่กำลังเผชิญกับความยากลำบากเหมือนกับที่ดิฉันเคยได้รับ
สุดท้ายนี้ ดิฉันขอกราบขอบพระคุณมูลนิธิซิขาเอเชีย และผู้สนับสนุนทุนการศึกษาทุกท่านจากหัวใจ ขอบคุณที่มอบโอกาสให้เด็กคนหนึ่งได้มีโอกาสเรียนหนังสือ ได้เติบโต ได้มีความหวัง และได้เชื่อว่าชีวิตสามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยโอกาสและความพยายาม
แม้หนูจะยังไม่มีสัญชาติไทย แม้ชีวิตจะมีข้อจำกัดมากกว่าคนอื่น แต่หนูไม่เคยยอมให้ข้อจำกัดเหล่านั้นเป็นตัวกำหนดอนาคตของตัวเอง หนูเลือกที่จะก้าวเดินต่อไปด้วยความหวัง ความพยายาม และความเชื่อว่าสักวันหนึ่ง ความฝันของหนูจะเป็นจริง**
ด้วยความเคารพและขอบพระคุณจากใจ
นางสาวน่อปุยเก่ (ปุ้มปุ้ย)
